“Wij willen dat mensen weten dat hulp zoeken oké is. Helaas wordt er vaak geen hulp gezocht, omdat er gekeken wordt naar wat andere mensen zullen denken.
Ik denk dat de grootste misvatting die mensen hebben is dat ze denken dat iedereen anders wel alles op een rij heeft.”
De Kinder- & Jongerentelefoon, nu ook bekend onder de naam ‘Mi Lijn’, is een belangrijke actor binnen de Surinaamse mentale gezondheids- en hulpdiensten. Vandaag spreken wij met Jacintha Jong-A-Lock – Dundas, verbonden aan de Stichting Kinder- & Jongerentelefoon.
Zit u met problemen of wil u over iets praten? Bent u het slachtoffer van misbruik, geweld, onderdrukking of anders? Neem contact op met de volgende nummers (1 x 24 uur):
Politie 115
Mi Lijn 123
Mi Lijn WhatsApp 8506907 / 8507038
Welke ervaring heeft u in het sociaal-maatschappelijk werkveld?
Ik ben begonnen met werken bij het Ministerie van Onderwijs op het Directoraat Jeugdzaken. In die periode was ik ook verbonden aan Stichting Lobi; eerst als jeugdvrijwilliger en later als lid van het bestuur. Ik werk nu al 14 jaar bij de stichting ‘Kinder- en Jongerentelefoon. Ik heb dus eigenlijk altijd met jeugdigen gewerkt en dat doe ik tot nu toe. Ik voel mij het prettigst in de sociaal-maatschappelijke sector, omdat ik zo kan werken aan menselijke groei. Dit doe ik onder andere door het geven van trainingen en emotionele begeleiding. Bij trainingen versterk je mensen door ze kennis, inzicht en vaardigheden aan te reiken, voor hun persoonlijke groei. Bij emotionele begeleiding help je bouwen aan stabiele mensen. Emotionele begeleiding vind ik erg belangrijk. Je kan als mens kennis en vaardigheden bezitten, en toch niet het maximale uit je eigen potentie halen, omdat je niet in balans bent.
Wat is Mi Lijn?
De Stichting Kinder- & Jongerentelefoon (KJT) heeft sinds haar bestaan een gratis hulplijn in haar beheer gehad. Deze is te bereiken via het telefoonnummer 123. Deze hulplijn noemen wij Mi Lijn (de surinaamse uitdrukking voor mijn vriend, iemand waarop ik kan rekenen, iemand die ik kan vertrouwen). Het doel van de hulplijn is om laagdrempelige hulp te bieden aan de doelgroep waarvoor de stichting werkt. Personen van 6 t/m 25 jaar mogen ons benaderen als zij een vraag en/of probleem hebben die zij willen bespreken. Andere personen mogen bellen als zij een vraag of probleem willen bespreken van een minderjarige of als zij zelf slachtoffer zijn van seksueel of gender-gerelateerd geweld. Onze visie is dat we willen bijdragen aan een samenleving waar kinderen en jongeren kunnen opgroeien tot gelukkige en gezonde burgers; de voornaamste manier waarop wij dat doen is door een luisterend oor en waarnodig hulp van een andere aard aan te bieden, via onze hulplijn. Vaak denkt men dat het alleen belangrijk is om kinderen te helpen als ze slachtoffer zijn geweest van misbruik of geweld, maar het is evenzeer belangrijk dat wij mensen de ruimte geven om te ventileren, dus om datgene waarmee zij zitten qua gevoel te kunnen uiten. Ook hulp bieden om erger te voorkomen vinden wij belangrijk. Het tijdig signaleren van problemen die zich binnen die doelgroep en het ertoe bijdragen dat er tijdig gepaste hulp wordt geboden, vinden wij erg belangrijk.
Wij zijn 1 x 24 uur te bereiken via het nummer 123. Maar ook via WhatsApp en onze Facebookpagina zijn wij te bereiken.
Hoe kijken slachtoffers naar zichzelf?
Voor slachtoffers is het vaak een grote stap om hulp te vragen. Het kan lang duren voordat ze zover zijn. Geweld tast het zelfvertrouwen en het vertrouwen in anderen aan. Het duurt vaak even voordat het slachtoffer erkent dat hij / zij een slachtoffer is. Deze slachtoffers hebben een een klankbord nodig op het moment dat ze er behoefte aan hebben. Want al ze de moed hebben verzameld om hulp te vragen (en dat begint met praten over wat er zich voordoet) en er niemand is om naar ze te luisteren, kan het zo zijn dat ze het opgeven en in de situatie blijven. Het is dus belangrijk dat er op elk moment van de dag hulp is. Het is evenzeer belangrijk dat het om kwalitatieve hulp gaat. Dus, mensen die oprecht luisteren, niet oordelen, het slachtoffer en zijn/haar keuzes respecteren en de sociale kaart van Suriname kennen. Wij van Mi lIjn gaan er vanuit dat wanneer het slachtoffer ‘ready’ is om hulp te vragen, wij ready moeten zijn om die hulp te bieden. .
Wat zijn de meest voorkomende cases die via de hulplijn worden gemeld en hoe gaat KJT hiermee om?
Naast voor casussen die betrekking hebben op “Geweld, mishandeling en machtsmisbruik” (21.17%), wordt er ook over de volgende onderwerpen gebeld: “Toegang tot hulp/zorg” (16.06%), “Thuissituatie” (11.68%) en “Emotionele problemen en levensvragen” (8.03%). Bellers kunnen indien nodig worden doorverwezen naar een van partnerorganisaties van de KJT voor eventuele opvang en/of begeleiding. We hebben een formele samenwerking met KPS-Jeugdzaken, het Bureau voor Familierechtelijke Zaken, Slachtofferzorg en we hebben een samenwerking met de Maatschappelijke Dienst van het Ministerie van Sociale Zaken.
Wat betekent mental health voor u?
Mental health betekent voor mij geestelijk in balans zijn. Gezond zijn betekent niet alleen dat je niet lichamelijk ziek ben, maar het betekent dat je lichamelijk en geestelijk gezond bent. Bij mental health gaat het er voor mij om dat mensen zich op zodanige manier kunnen ontwikkelen zodat wij kunnen zeggen dat ze gebalanceerde mensen zijn. Mentaal gezonde mensen zijn op een goede manier in staat om te gaan met de dingen die op hun afkomen. Iedereen heeft uitdagingen en in principe wil je dat mensen genoeg veerkracht hebben om uit zichzelf erbovenop te komen. Voor mij bij het werken aan de mental health van een persoon, het werken aan het vergroten van de veerkracht en het bevorderen van zelfredzaamheid dus heel belangrijk. Maar let wel alle hulp begint bij luisteren.
Welke boodschap met betrekking tot mental health heeft u voor de Surinaamse samenleving?
Wij willen dat mensen weten dat hulp zoeken oké is. Helaas wordt er vaak geen hulp gezocht, omdat er gekeken wordt naar wat andere mensen zullen denken. Ik denk dat de grootste misvatting die mensen hebben is dat ze denken dat iedereen anders wel alles op een rij heeft. Ze denken, ik alleen maak dit mee. Iedereen anders zijn leven verloopt feilloos, alleen ik struggle. Dit zorgt ervoor dat mensen met hun problemen blijven zitten. Terwijl niets minder waar is. Een ieder heeft problemen / issues. Dus gewoon focussen op “ervoor zorgen dat ik hieruit komt”. De eerste stap is hulp vragen. Gebruik de mogelijkheden die er zijn om je erdoorheen te helpen als je een steuntje in de rug nodig hebt.
