“Openlijk praten over uw mentale gezondheid biedt de gelegenheid om de juiste hulp te krijgen. Take care of yourself & make time for yourself.”
De ontwikkeling van het kind is even belangrijk als die van volwassenen. Wij praten daarom ook met ervaren professionals die zich richten op het welzijn en de ontwikkeling van het kind. Vandaag praten wij met Soe-Ann Filemon, afgestudeerde van de masteropleiding Psychologie aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname en werkzaam bij het psychologisch centrum Kompas.
Wie is Soe-Ann Filemon?
Ik ben een creatief en gedreven persoon, die altijd bereid is om iets nieuws te leren. In het dagelijks leven werk ik als psycholoog bij Kompas, centrum voor orthopedagogische en psychologische hulpverlening. Bij Kompas begeleiden wij kinderen en jongeren, doen onderzoek en adviseren opvoeders zoals ouders en leerkrachten. Na mijn bacheloropleiding begon ik als psycholoog-assistent bij een praktijk en werd kort daarna zorgcoördinator op een particuliere basisschool. Daar kwam ik in contact met professionals die werken bij Kompas. In 2017 ben ik een nieuwe uitdaging aangegaan en ben ik langzamerhand parttime ingestroomd bij het centrum Kompas. Tijdens mijn masteropleiding ben ik voltijds in dienst getreden bij Kompas. Verder ben ik bevoegd docent en doceer ik intussen op verschillende niveaus. Ook doe ik freelance fotografie, schilderen en andere crafts in mijn vrije tijd.
Wat is je bijgebleven van de studie?
Wat mij vooral is bijgebleven is dat een persoon zich niet alleen ontwikkelt door zijn eigen unieke kenmerken, maar ook door interactie met de omgeving. En dat merk ik ook in de praktijk. Bij Kompas werken we niet alleen met het kind zelf, maar we nemen de hele omgeving mee. We gaan naar de school, we betrekken de ouders, de leerkrachten en andere opvoeders die ook betrokken zijn. Een individu staat niet alleen op de wereld. Al heeft de persoon zijn/haar eigen kenmerken; interactie met de omgeving bepaalt mede hoe die ontwikkeling zal verlopen.
Wat kan je doen met een wetenschappelijk bachelor diploma in de psychologie?
Als bachelor afgestudeerde kan je bijvoorbeeld psycholoog-assistent worden. Je helpt hier met het schrijven van verslagen, het doen van onderzoek, het uitvoeren van tests enz. Als bachelor afgestudeerde moet je wel ervan bewustzijn dat je nog geen psycholoog bent. Toen ik als zorgcoördinator werkte moest ik constant uitleggen dat ik nog geen psycholoog was en dat ik nog geen diagnoses mocht stellen of adviseren. Ik kon kinderen en ouders slechts doorverwijzen. Als er kinderen onder begeleiding van een psycholoog op de school waren, was ik dan in contact met de psycholoog om samen te kijken wat ik in de schoolsetting verder kon doen om het kind te ondersteunen.
Als advies voor een bachelor student heb ik: zoek na je bachelor alvast een baan in jouw vakgebied, al is het parttime. De ervaring is heel waardevol om je verder op weg te helpen.
Waarover ging je Masteronderzoek (thesis)?
De titel van mijn thesis was ‘Inclusie van het kind met autisme’. Ik heb een kwalitatief onderzoek gedaan naar de belemmerende en protectieve factoren bij de ondersteuning van kinderen met een Autisme Spectrumstoornis (ASS) in het regulier basisonderwijs in Suriname. Toen ik begon te werken op een basisschool was het eerste kindje dat naar me toe kwam een kindje met Autisme en ik heb veel ervaring opgedaan met deze kinderen; een doelgroep die heel dichtbij mijn hart ligt. We zien vaak dat er binnen het regulier basisonderwijs kinderen zijn met Autisme. Deze kinderen lopen door verschillende met-hun-stoornis-samenhangende problemen op verschillende momenten vast in hun onderwijsleerproces. Men kan Autisme namelijk niet of nauwelijks herkennen op school en weet niet hoe er het best mee om te gaan. Percepties omtrent de diagnose en beperkingen van de zorgverzekering ten behoeve van de begeleiding zijn enkele zorgpunten die uit mijn onderzoek naar voren zijn gekomen. Het stukje awareness over Autisme – niet weten wat het is en hoe ermee om te gaan – vormt de grootste belemmering binnen het regulier onderwijs. Daarentegen bleek dat een goede communicatie en samenwerking tussen de school, thuis en de externe begeleiders, vroege interventie, awareness en acceptatie van ASS een succesvolle schoolloopbaan kunnen bewerkstelligen.
Wat leerkrachten vooral missen in hun opleiding is informatie over de specifieke stoornissen die ze kunnen tegenkomen in het onderwijs; denk maar aan Autisme, ADHD, Dyslexie etc. Vanguard Community College, waar ik parttime doceer, is mede hierom in 2017 begonnen met een HBO-opleiding Speciaal Onderwijs voor leerkrachten, waarbij ze op praktische wijze leren om stoornissen te herkennen en aan te pakken in de klas. Leerkrachten kunnen ouders dan ook gericht doorverwijzen voor professionele hulp voor het kind. Het is uiteraard de bedoeling om via verschillende platformen zoals Mental Health Suriname, bij de hele Surinaamse gemeenschap het bewustzijn van deze stoornissen te creëren.
Waar zie je jezelf in de toekomst?
Ik heb altijd bewust gekozen om met kinderen te werken en ik ga dat altijd blijven doen. Verder wil ik kunst integreren en toepassen in mijn therapie. Ik wil mezelf daarin bijscholen, mijn kennis delen en hulp bieden aan vooral kinderen, maar ook ouderen, door middel van creatieve therapie/kunsttherapie.
Welke boodschap heb je voor anderen ten aanzien van Mental Health?
Deze boodschap wil ik meer richten naar ouders. “In deze uitdagende tijd is het als ouder niet even makkelijk om alles voor elkaar te krijgen voor uzelf en uw gezin. Uw gevoelens zijn valide; praat erover en deel uw ervaringen met een vertrouwenspersoon of psycholoog. Openlijk praten over uw mentale gezondheid biedt de gelegenheid om de juiste hulp te krijgen. Take care of yourself & make time for yourself!”
